امشب مهمونی دعوتیم[خونه شهریار]

خوش اومدید به پست جدید. توی این پست شهریار برای مهمونی شام مارو به خونش دعوت کرده بریم ببینیم چه شاهکارایی برامون داره

بعد از سلام و خوشآمد گویی و پذیرایی هایی که ازمون شد . سر میز شام نشستیم و شهریار بلافاصله شروع به سرودن شعر جدیدیش کرد......

برای ابتدای صحبتاش سبک شروع کرد و گفت: بی تو این دیده کجا میل به دیدن دارد، قصه‌یِ عشق مگر بی تو شنیدن دارد؟

سپس ادامه داد: من دُرٍ یتیمم ، صدفم سینه دریاست بگذار یتیمانه دردانه بمیرم

بعد لحنش رو شیرین تر کرد: جهان به جان تو جان من و جهان منی؛ من از جهان به تو دلبسته‌ام که جان منی، جهان من همه تاریکی و تباهی بود.. تو را چه شد که بدین روشنی جهان منی؟ به بام کلبهٔ من بوم می‌نشست و کنون، تو ای همای سعادت هم‌آشیان منی!

بعد ازش خواستم کمی بیشتر از قدیما برامون بگه: عشق بازی کار فرهاد است و بس دل به شیرین داد و دیگر هیچکس...

بعد آبی نوشید و گل سر سبد شام را سرود: ناز ﺁﻥ ﺍﺧﻤﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻟﺐ ﺯ ﻟﺐ ﻭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮔﻮﺵ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻛﺮ ﻋﺠﺐ، ﺁﺷﻮﺏ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪِ ﺭﺳﻮﺍ ﮐﺮﺩﻧﺖ ﻧﺎﺯ ﺗﻬﺪﯾﺪﺕ ﮐﻪ ﻫﯽ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﺧﻢ ﮐﻤﺘﺮ ﻛﻦ ﺩﻟﻢ ﺳَﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﻤﺖ ﭼﻪ ﻏﻮﻏﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺩﻟﺒﺮﯼ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺍﺧﻤﺖ، ﻧﮕﻮ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﺎﺱ ﺍﻓﺸﺎﻧﯽ ﻣﻌﻄّﺮ، ﮔﺮ ﭼﻪ ﺣﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﺗﻮ ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﺍﺯ ﻋﻤﻖ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ